پنجشنبه

دست خودش نیست...

پنج شنبه عطر نبودن دارد...

بسان دختری با مو های بافته،که در پشت پنجره قدیمی خانه،چشم به راه مسافری نشسته است، که بلیت برگشتنش را گم کرده.

و یا فردی که فراموشی دارد و ادرس خانه را جا گذاشته است...

هفته ها می ایند و می گذرند، خاطراتت می مانند و هجوم می اوردند که تنهایی را بیشتر کنند...

پنج شنبه مثل خیال توست،عطرش در خانه می ماند و قصدش دوباره رفتن است...

باران غم انگیز......