
مرا ببخشید که باز هم از نیلوفرم میگویماسمش را که میآورمگریههایم خود به خود شعر میشوندو تمام گٔلهای جهان را نیلوفری میکشمای قشنگترین نیاز منتو که نیستیشعرهایم را در آغوش میگیرمتا تنم با عطر نام تونیلوفری شودبه راستی تو کیستیکه تبلور نامتسایبان تنهایی من استیادت نرود ای دوست !کنار حاجتهایتمرا هم نیلوفری یاد کن... . . پ.ن: از چی بگم ؟از حالم، خودم، از فردام بگم ......
ادامه مطلب