باران غم انگیز...

زندگی عزیز... ممنون که بهم یاد دادی قوی باشم.... ممنون که بهم یاد دادی به کسی اعتماد نکنم... ممنون که بهم یاد دادی رو پای خودم وایسم... ممنون که بهم یاد دادی هیچ کس موندنی نیست ... زندگی عزیز... ممنون که بهم خیلی چیزارو بهم یاد دادی......

مرا ببخشید که باز هم از نیلوفرم میگویماسمش را که میآورمگریههایم خود به خود شعر میشوندو تمام گٔلهای جهان را نیلوفری میکشمای قشنگترین نیاز منتو که نیستیشعرهایم را در آغوش میگیرمتا تنم با عطر نام تونیلوفری شودبه راستی تو کیستیکه تبلور نامتسایبان تنهایی من استیادت نرود ای دوست !کنار حاجتهایتمرا هم نیلوفری یاد کن... . . پ.ن: از چی بگم ؟از حالم، خودم، از فردام بگم ......

امشب ساعت یک... دل من انگاری بی قرار تر از همیشه... دوازده ساعت پیش... رفتن به ی کلاس ... که ... ی روزی ... روی یکی از صندلی هاش... عزیزی بود که دیدنش ارزوعه... با دیدن این صندلی تسلیم می شی... می دونی مقاومت معنایی نداره... می دونی اینکه دوباره لذت کتابخونه رفتنو بچشی به محالات تبدیل شده... گاهی اوقات باید بگذاری و بگذری... امشب ساعت یک بی قرار تر از همیشه:)...